Het kruis van Christus

Het kruis van Christus

Het is elke keer weer indrukwekkend om in de Bijbel over het lijden en het sterven van de Here Jezus te lezen. Judas die de Here Jezus verraadt met een kus, de laatste maaltijd die de Here Jezus met Zijn discipelen heeft, de verloochening door Petrus, het moment dat de Heer gevangen wordt, het verhoor voor Pilatus en Herodes, de vrijlating van Barabbas en daarna de weg naar Golgotha alwaar Hij vastgespijkerd wordt aan het kruis en onze zonden op zich neemt en Hij uitroept: Het is volbracht!

In dit artikel willen we eens dieper ingaan op de betekenis van het kruis van de Here Jezus Christus. De Bijbel heeft namelijk veel meer te zeggen over de dood van de Here Jezus aan het kruis dan alleen dat onze zonden vergeven zijn.

Vergeving van zonden

Algemeen bekend is dat door de dood van de Here Jezus aan het kruis Hij onze zonden vergeven heeft, omdat Hij onze zonden op zich heeft genomen en heeft weggedaan. Alhoewel men deze waarheid wel kent, is men vaak bezig om hun zonden te belijden voor God en ze bij God in gedachtenis te brengen, terwijl God duidelijk heeft gezegd dat Hij onze zonden niet meer gedenkt.

Hebr. 10:17-18
En hun zonden en hun ongerechtigheden zal Ik geenszins meer gedenken.
Waar nu vergeving derzelve is, daar is geen offerande meer voor de zonde.

Er is namelijk, zeker voor een gelovige, vergeving van zonden. Wat dacht u van Ef.1:7

Ef. 1:7
In Welken (namelijk in Christus) wij hebben de verlossing door Zijn bloed, namelijk de vergeving der misdaden, naar den rijkdom Zijner genade,

Wij hebben vergeving van zonden, daar hoeven we niet eerst om te vragen. Als we daar weer om vragen, dan vragen we eigenlijk of de Here Jezus nog een keer wil sterven aan het kruis. Het lijkt misschien heel vroom om de Heer elke dag hierom te bidden, maar u moet bedenken dat u niet alleen tegen Hem spreekt, maar dat Hij ook tegen u spreekt. Hij zegt namelijk tot u dat Hij uw zonden vergeven en weggedaan heeft.

Laten we ons vertrouwen stellen op het Woord van God, laten we gewoon geloven dat de Heer onze zonden vergeven heeft en in plaats van vergeving te vragen, Hem er voor danken dat we vergeving hebben.

Wat een gelovige namelijk moet leren is om de dingen te zien zoals God ze ziet. Naar de wereld kijken zoals God er naar kijkt, naar onszelf kijken zoals God naar ons kijkt. God ziet ons namelijk (als wij gelovigen zijn) in Christus, dat wil zeggen dat de rechtvaardigheid van Christus ook onze rechtvaardigheid is geworden. Hoewel wij van nature zondaren zijn en dat ook zullen blijven tot de dag dat we eventueel sterven, ziet God ons reeds nu al volmaakt in Christus, namelijk zonder zonde.

Toen wij tot geloof kwamen hebben wij namelijk nieuw leven ontvangen, namelijk het eeuwige leven van Christus, dat is het leven wat nu in ons woont en dat is ook het enige wat God rekent als Hij naar ons kijkt. God rekent alleen het leven van Christus in ons, want onze oude mens is voor God dood.

Een ander punt waar men ook niet vaak bij stilstaat is dat de Here Jezus voor de hele wereld is gestorven en de zonden van de hele wereld op zich genomen heeft.

Joh. 1:29
Des anderen daags zag Johannes Jezus tot zich komende, en zeide: Zie het Lam Gods, Dat de zonde der wereld wegneemt!

In Rom. 5 wordt door Paulus gezegd dat de Here Jezus gestorven is voor:

  • goddelozen
  • zondaren
  • vijanden
  • krachtelozen

Hij heeft alle zonden op zich genomen, de zonden van de hele wereld namelijk! Dit betekent niet dat alle mensen ook behouden worden, want om behouden te worden heb je nieuw leven nodig, ander leven in de plaats van dit sterfelijke oude leven.

Eén voor allen gestorven

Door de dood aan het kruis hebben alle mensen vergeving van zonden ontvangen, omdat de Here Jezus in onze plaats aan het kruis gestorven is. Hij heeft onze zonden op zich genomen. Maar het gaat nog verder dan dat, want dat Hij voor ons gestorven, betekent dat alle mensen gestorven zijn.

2 kor. 5:14-15
Want de liefde van Christus dringt ons;
Als die dit oordelen, dat, indien Een voor allen gestorven is, zij dan allen gestorven zijn. En Hij is voor allen gestorven, opdat degenen, die leven (namelijk degene die door geloof nieuw leven hebben ontvangen), niet meer zichzelven zouden leven, maar Dien, Die voor hen gestorven en opgewekt is.

Hoezo gestorven? We zijn toch nog springlevend? Ja, voor elkaar en hier op aarde wel, maar voor God niet, voor God zijn we allemaal met Christus gestorven. Dat is de wijze waarop Hij onze zonden vergeeft, Hij rekent onze hele oude mens niet meer, die is voor God gestorven.

Rom. 6:6-7
Dit wetende, dat onze oude mens met Hem gekruisigd is, opdat het lichaam der zonde te niet gedaan worde, opdat wij niet meer de zonde dienen.
Want die gestorven is, die is gerechtvaardigd van de zonde.

 

Ziet u wel? We zijn gestorven voor God en daarom rekent Hij onze zonden niet. God heeft juridisch een einde gemaakt aan onze oude mens. Het nadeel daarvan is wel dat we dus gestorven zijn voor God, dat we afgesneden zijn van een relatie met God. Het voordeel is wel dat onze zonden zijn vergeven, want iemand die dood is die zondigt niet meer. Dat is wat het kruis van Golgotha heeft bewerkstelligd.

Wij als gelovigen zijn niet alleen gestorven met Christus, maar ook opgewekt en hebben Zijn leven ontvangen, maar dat is wat in de eerste verzen van Rom. 6 wordt gezegd.

Rom. 6:4-5
Wij zijn dan met Hem begraven, door den doop in den dood, opdat, gelijkerwijs Christus uit de doden opgewekt is tot de heerlijkheid des Vaders, alzo ook wij in nieuwigheid des levens wandelen zouden.
Want indien wij met Hem een plant geworden zijn in de gelijkmaking Zijns doods, zo zullen wij het ook zijn in de gelijkmaking Zijner opstanding

Zoals wij dus met Christus gestorven en begraven (zand erover) zijn. Zo zijn wij ook met Hem opgewekt. Nu zult u misschien zeggen dat u dat helemaal niet zo ervaart of voelt, maar daar gaat het ook niet om. Het gaat er om dat u dit gelooft en dat u de dingen ziet zoals God ze ziet. Verderop in Rom. 6 worden we ook opgeroepen om dit te geloven en onszelf zo te zien.

Rom. 6:11
Alzo ook gijlieden, houdt het daarvoor dat gij wel der zonde dood zijt, maar Gode levende zijt in Christus Jezus, onzen Heere.

Ziet u wel? Onze oude (zondige) mens is dood en zo zouden we onszelf ook moeten rekenen. Voor God zijn we alleen levend omdat het leven van Christus zelf in ons woont. Ook in Ef. 2 wordt dit weer naar voren gebracht door de Apostel Paulus.

Ef. 2:1-5
1 En u, daar gij dood waart door de misdaden en de zonden;
2 In welke gij eertijds gewandeld hebt, naar de eeuw dezer wereld, naar den overste van de macht der lucht, van den geest, die nu werkt in de kinderen der ongehoorzaamheid
3 Onder dewelke ook wij allen eertijds verkeerd hebben in de begeerlijkheden onzes vleses, doende den wil des vleses en der gedachten; en wij waren van nature kinderen des toorns, gelijk ook de anderen;
4 Maar God, Die rijk is in barmhartigheid door Zijn grote liefde, waarmede Hij ons liefgehad heeft,
5 Ook toen wij dood waren door de misdaden, heeft ons levend gemaakt met Christus; (uit genade zijt gij zalig geworden),

Vervulling der wet

Een ander aspect wat samenhangt met bovengenoemde waarheid, is dat de Heer ook de wet heeft vervuld aan het kruis. In bijvoorbeeld Mat. 5 zegt de Heer ook dat Hij was gekomen om de wet te vervullen. Maar wat houdt dat eigenlijk in, de wet vervullen? Het betekent in ieder geval dat de wet over de Here Jezus sprak. In bijvoorbeeld Johannes 5 zegt de Heer dit.

Joh. 5:39-40
Onderzoekt de Schriften; want gij meent in dezelve het eeuwige leven te hebben; en die (de Schriften namelijk) zijn het, die van Mij getuigen.
En gij wilt tot Mij niet komen, opdat gij het leven moogt hebben.

Dat is één van de aspecten van de vervulling der wet, dat het Oude Testament spreekt (op verschillende wijze) over de komst van de Messias, namelijk de Here Jezus Christus.

Een ander aspect is, is dat de Heer de wet vervuld heeft door de straf op de overtreding van de wet te dragen. Hij droeg namelijk onze zonden en heeft onze zonden weggedragen in de dood. De wet eiste namelijk dat degene die de wet overtreedt, gedood zou moeten worden. In de bekende profetie uit Jesaja 53 wordt ook een aantal keren gesproken over het feit dat Hij onze zonden op zich heeft genomen en dat Hij de straf heeft gedragen voor die zonden, terwijl wij degenen waren die de straf hadden verdiend.

Jes. 53:3-9
3 Hij was veracht, en de onwaardigste onder de mensen, een Man van smarten, en verzocht in krankheid; en een iegelijk was als verbergende het aangezicht voor Hem; Hij was veracht, en wij hebben Hem niet geacht.
4 Waarlijk, Hij heeft onze krankheden op Zich genomen, en onze smarten heeft Hij gedragen; doch wij achtten Hem, dat Hij geplaagd, van God geslagen en verdrukt was.
5 Maar Hij is om onze overtredingen verwond, om onze ongerechtigheden is Hij verbrijzeld; de straf, die ons den vrede aanbrengt, was op Hem, en door Zijn striemen is ons genezing geworden.
6 Wij dwaalden allen als schapen, wij keerden ons een iegelijk naar zijn weg; doch de HEERE heeft onzer aller ongerechtigheid op Hem doen aanlopen.
7 Als dezelve geëist werd, toen werd Hij verdrukt; doch Hij deed Zijn mond niet open; als een lam werd Hij ter slachting geleid, en als een schaap, dat stom is voor het aangezicht zijner scheerders, alzo deed Hij Zijn mond niet open.
8 Hij is uit den angst en uit het gericht weggenomen; en wie zal Zijn leeftijd uitspreken? Want Hij is afgesneden uit het land der levenden; om de overtreding Mijns volks is de plage op Hem geweest.
9 En men heeft Zijn graf bij de goddelozen gesteld, en Hij is bij den rijke in Zijn dood geweest, omdat Hij geen onrecht gedaan heeft, noch bedrog in Zijn mond geweest is.

Der zonde, der wet en der wereld gestorven

Er gebeurde dus feitelijk meer aan het kruis dan wij vaak denken. Het kruis maakt namelijk de scheiding tussen een oude schepping en een nieuwe schepping, tussen zonde en gerechtigheid, tussen het oude verbond en het nieuwe verbond. Als wij gelovigen zijn, dan zijn wij het kruis gepasseerd, dan hebben we daar bij het kruis ons oude leven gelaten voor wat het is en hebben we bij het lege graf van de Heer nieuw leven ontvangen. Door dat kruis is er daarom scheiding tussen onze oude mens en onze nieuwe mens. Onze oude mens is de zondige natuur van Adam in ons. De nieuwe mens is het eeuwige leven van Christus in ons. We hebben namelijk 2 levens als een gelovige. Het oude leven, dat gestorven is aan het kruis van Golgotha en anderzijds het nieuwe leven dat we uit genade van Christus hebben ontvangen. God rekent ons alleen maar naar de nieuwe mens, want voor God is onze oude mens gestorven en begraven, zand erover. God heeft er mee afgedaan en wil er niets meer van weten. Hij heeft ons namelijk ander leven gegeven, dáár bemoeit God zich mee, met dát Leven wat we hebben ontvangen.

Der zonde gestorven

Wij moeten deze dingen leren zien en verstaan, want dan leren we bijvoorbeeld ook dat we voor de zonde gestorven zijn. Dat de zonde geen macht meer over ons zo hoeven hebben, dat betekent niet dat we dan niet meer zondigen, maar dat betekent wel dat de zonde niet meer heerst in ons leven. Dan dienen we de zonde niet meer, maar de gerechtigheid. We moeten onszelf dan ook dood houden voor de zonde.

Rom. 6:11
Alzo ook gijlieden, houdt het daarvoor dat gij wel der zonde dood zijt, maar Gode levende zijt in Christus Jezus, onzen Heere.

Dat betekent in de praktijk, dat als wij gezondigd hebben, ons er niks van aan zouden moeten trekken. Weet u waarom? God rekent het niet! God heeft het al veroordeeld aan het kruis.

Dan kunt u natuurlijk ook zeggen: Dan kan ik maar raak zondigen, God ziet het toch niet. Dat is waar, als u dat wilt dan kan dat. Dat is niet de reden die God er mee voor had, daarom heeft God uw zonden niet vergeven. God heeft onze zonden vergeven, opdat wij Hem zouden dienen uit alle vrijheid.

1 Kor. 10:23
Alle dingen zijn mij geoorloofd, maar alle dingen zijn niet oorbaar; alle dingen zijn mij geoorloofd, maar alle dingen stichten niet.

Der wet gestorven

We zijn namelijk niet alleen vrij van de macht van de zonde, maar ook van de slavernij van de wet. We zijn verlost van de wet. Weet u waarom? Om precies dezelfde reden, we zijn gestorven voor de wet.

Rom. 7:6
Maar nu zijn wij vrijgemaakt van de wet, overmits wij dien gestorven zijn, onder welken wij gehouden waren; alzo dat wij dienen in nieuwigheid des geestes, en niet in de oudheid der letter.

Gal. 2:19
Want ik ben door de wet der wet gestorven, opdat ik Gode leven zou.

Wij zijn door de wet zelf veroordeeld en gedood. Dat betekent dus ook dat de wet niks meer over ons heeft te zeggen, want wij zijn namelijk al eens veroordeeld. De wet heeft ons al veroordeeld en de executie is ook al uitgevoerd, namelijk aan het kruis van de Heer zelf.

In Gal. 2 betoogd Paulus (net als in Romeinen) dat de mens niet gerechtvaardigd kan worden uit de werken der wet, maar alleen op grond van geloof in de Here Jezus Christus. Als een gelovige, die uit genade en door geloof behouden is geworden, weer onder de wet gaat leven dan is dat toch wel erg dwaas. Dit zijn misschien sterke woorden, maar de woorden van Paulus zelf zijn nog sterker:

Gal. 3:1
O gij uitzinnige Galaten, wie heeft u betoverd, dat gij der waarheid niet zoudt gehoorzaam zijn; denwelken Jezus Christus voor de ogen te voren geschilderd is geweest onder u, gekruist zijnde?

Paulus zegt dat ze betoverd zijn! Omdat ze weer onder de wet zijn gaan leven. Terwijl de Here Jezus toch echt gepredikt was als de gekruisigde bij de Galaten. Dat wil zeggen, er was aan hen het evangelie gepredikt van de dood en opstanding van Christus, er was hen gepredikt dat ook onze oude mens gestorven is met Christus en dat we dus niet meer onder de wet leven, maar onder de genade.

Der wereld gestorven

In dezelfde brief aan de Galaten wordt door Paulus gezegd dat we ook voor de wereld gestorven zijn, en dat de wereld voor ons gestorven is.

Gal. 6:14
Maar het zij verre van mij, dat ik zou roemen, anders dan in het kruis van onzen Heere Jezus Christus; door Welken de wereld mij gekruisigd is, en ik der wereld.

Wie is nu gekruisigd voor wie? Wie is er nu dood? Zijn wij nu dood, of is de wereld nu dood? Het antwoord is dat deze 2 categorien dood voor elkaar zijn, dat er scheiding tussen beide is.

Er is namelijk scheiding gemaakt tussen de gelovigen en de wereld. De wereld is een wereld waar wij helemaal niet thuis horen, wij zijn hier maar vreemdelingen en bijwoners. Wij zijn hemelburgers en hebben daar onze blik op gericht, dat zijn dingen waar de wereld niets van af weet. Ons leven is gebaseerd op Goddelijke wijsheid en het leven in de wereld wordt bestuurd door menselijk wijsheid. Daarom zijn wij dood voor de wereld, maar de wereld is ook dood voor ons, omdat het 2 werelden (eeuwen) zijn die absoluut niets met elkaar te maken hebben en die elkaar ook niet verdragen!

In het hogepriesterlijk gebed van de Here Jezus sprak de Heer hier al over.

Johannes 17:9-16
Ik bid voor hen; Ik bid niet voor de wereld, maar voor degenen die Gij Mij gegeven hebt, want zij zijn Uw. En al het Mijne is Uw, en het Uwe is Mijn; en Ik ben in hen verheerlijkt
En Ik ben niet meer in de wereld, maar deze zijn in de wereld, en Ik kome tot U, Heilige Vader, bewaar ze in Uw Naam, die Gij Mij gegeven hebt, opdat zij een zijn, gelijk als Wij.
Toen Ik met hen in de wereld was, bewaarde Ik ze in Uw Naam. Die Gij Mij gegeven hebt, heb Ik bewaard, en niemand uit hen is verloren gegaan, dan de zoon der verderfenis, opdat de Schrift vervuld worde.
Maar nu kom Ik tot U, en spreek dit in de wereld, opdat zij Mijn blijdschap vervuld mogen hebben in zichzelven.
Ik heb hun Uw woord gegeven; en de wereld heeft ze gehaat, omdat zij van de wereld niet zijn, gelijk als Ik van de wereld niet ben.
Ik bid niet, dat Gij hen uit de wereld wegneemt, maar dat Gij hen bewaart van den boze.
Zij zijn niet van de wereld, gelijkerwijs Ik van de wereld niet ben.

Door het kruis van Christus is er scheiding gekomen tussen de wereld en de gelovigen. Het kruis zorgt voor die scheiding. De wereld staat nog voor het kruis en de gelovigen zijn het kruis al gepasseerd. Als het goed is zijn we deze wereld uitgegaan, houden we ons niet meer bezig met de dingen waar de wereld zich druk om maakt. Laat de wereld maar de wereld zijn, met al haar trends en tradities. Wij staan daar buiten, wij bouwen ons leven niet op los zand, zoals de wereld dat doet. Wij bouwen op de Rots die niet wankelt. Wij hebben een levende Heer, die ons oude leven (goddank) heeft gekruisigd, maar ons ook eeuwig leven heeft gegeven, door de opstanding van Christus.

Amen

Categorie: 
Drupal Theme by Web Agency